ลองอ่านดูครับ ประดักประเดิดอย่างไรบ้าง

ลองอ่านดูครับ ประดักประเดิดอย่างไรบ้าง

กระไอลมร้อนราวจะแผดเผาทุกอย่างให้หลอมละลาย พาให้ใจคนร้อนผ่าวไปด้วยกับความร้อนระอุนั้นเริ่มลดลงเมื่ออาทิตย์เริ่มลาลับขอบฟ้า ลมพรูเข้ามาทางช่องหน้าต่างปะทะใบหน้าที่กำลังชะเง้อชมความงามของแสงสีแห่งนภางค์ยามอัสดง หมู่เมฆประปรายแต่งแต้มสีสด ส้ม แดง ชมพู ม่วง ฟ้าคราม น้ำเงิน ราวกับจิตรกรฝีมือเอกตวัดป้ายพู่กันลงบนผืนผ้าใบผืนใหญ่  เมฆบางกลุ่มจินตภาพเห็นเป็นนก กระต่าย ปราสาทอันไพจิตรอร่ามเรืองรอง ต่างๆ นานา ไกลโพ้นออกไปเลือนลางเป็นแนวทิวเทือกเขา สลับกับเงาตะคุ่มของไม้ไพรเป็นระยะๆ ครั้นแล้วบนฟากฟ้าผ่านไปด้วยฝูงสกุณาจับหมู่โผผินกลับรังไกลห่างหายไปลิบๆ

.... แล้วอาทิตย์ก็ลาลับลง ลำแสงสาดสุดท้ายกระจ่างขึ้นเป็นชั่วครู่ ทิวทัศน์ไกลๆโน้นลางเลือนเเห็นป็นเงาทึมตะคุ่ม ....

เสียงล้อเหล็กกระทบรางกึงกัง กระชากโยกเป็นจังหวะ แล้วก็แผดหวูดยาวเป็นสัญญาณเมื่อกำลังจะเข้าสู่ช่วงสะพานเหล็กข้ามลำห้วย ตลอดริมทางรางอันเป็นฉากหน้าของภูมิทัศน์ นอกจากเป็นพุ่มไม้ ป่าละเมาะบ้าง ไม้ใหญ่บ้าง ซึ่งมีลักษณะราวกับมีขาโกยวิ่งสวนกับขบวนโบกี้อย่างรวดเร็ว จนมองแทบไม่ทัน บางครั้งผ่านหมู่บ้านเล็กหมู่บ้านน้อย บ้างเป็นเรือนหลังเดี่ยวอยู่โดดในอ้อมกอดของหมู่พรรณไม้รกเรื้อ  บ้างเป็นกระท่อมปลายนาอยู่ตามลำพัง ใกล้กันนั้นคือลอมฟาง มีคันโพง ยอยกอวดทรงอยู่ริมหนองน้ำ ลำประโดง  นานๆ เห็นเจ้าทุยยืนนิ่งอยู่ในคอก ใกล้กันเป็นกองไฟสุมไล่ยุงให้เจ้าทุยเพื่อนยากในเงาซึ่งเริ่มสลัวนั้น ยังพินิจเห็นได้ว่าบางบ้านเป็นแสงไฟจากหลอดไฟสว่างจนเห็นภายในผ่านช่องประตูหน้าต่าง  บางเรือนมีแสงวับแวมๆ สีเหลืองส้มจากตะเกียง

ภาพที่เห็นเบื้องหน้าเหล่านั้นและอากาศที่ค่อยๆ เย็นลงยิ่งกลับทำให้เกิดความรู้สึกเหงา .....

ในความเหงานั้น คิดถึงบ้านที่จากมาอยู่ข้างหลัง ในช่วงเวลานี้ ยามนี้ พ่อ แม่ พี่น้อง คงกำลังนั่งร่วมวงกินข้าว พูดคุยกันอย่างมีความสุข เหมือนกับบ้านเรือนระรายทางที่มีแสงไฟและควันจากท้ายเรือนอ้อยอิ่งจับกลุ่มลอยขึ้นออกไปนอกเหนือหลังคา ซึ่งน่าจะเป็นควันไฟจากแม่ครัวกำลังหุงข้าวทำกับข้าวกับปลามื้อเย็นให้กับครอบครัว แต่เขากลับมาอยู่อย่างโดดเดี่ยว ผู้เดียวตามลำพัง บนโบกี้รถไฟซึ่งห่างไกลจากครอบครัวร่วมพันกิโลเมตร

ความเหงาเกาะกุมหัวใจจนสะท้าน ....

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0

15 ความคิดเห็น

 
มังกรดำ

อ่านแล้ว ทำให้คนอ่านมโนตาม เห็นเป็นจินตภาพ พอได้หรือไม่ครับ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
บีเว่อร์

เพราะมากเลยพี่มังกรดำ อ่านแล้วอินอ่ะ 14

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
มังกรดำ

เคยแต่เขียนเรื่องสั้นๆ คราวนี้ ว่าจะเขียนเรื่องยาวๆ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
มังกรดำ

เมื่อความมืดแห่งรัตติกาลปกคลุมไปทั่ว จนไม่อาจเห็นสิ่งใดได้นอกจากเงาทะมึนทึบ และลมกระโชกเย็นมากขึ้นจนรู้สึกเริ่มหนาว เขาเบี่ยงตัวกลับออกมาจากหน้าต่าง เอนหลังพิงพนักที่นั่งในท่ากึ่งนั่งกึ่งทอดตัวเหยียดขายาว แต่พอนึกได้ว่าตรงกันข้ามมีผู้อื่นนั่งอยู่จึงยิ้มให้อีกฝ่ายแบบกระดากเชิงขอโทษ พร้อมกับชักขากลับมานั่งให้สำรวมมากขึ้น

“ขอโทษครับ” เขาเอ่ยปาก

“ไม่เป็นไร เหยียดขาได้ นั่งมานานๆ หลายชั่วโมงอย่างนี้ไม่เมื่อยก็ไม่ใช่แล้ว” 

“ขอบคุณครับ”

แปลกที่ว่า ทั้งสองคนแม้จะเป็นผู้โดยสารซึ่งขึ้นรถไฟมาด้วยกันตั้งแต่สถานีหัวลำโพงตลอดตั้งแต่เช้ามืดจนป่านนี้ แต่มิได้ปริปากสนทนาอันใดกันมากนัก นอกจากกล่าวทักทายกันบ้างสองสามคำ ชายวัยกลางคนซึ่งนั่งอยู่เบื้องหน้า เมื่อขึ้นมาบนรถแล้วนอกจากหยิบหนังสือเล่มหนาขึ้นมาอ่าน ก็จะพิงหลังหลับตาเหมือนจะหลับจริงจังยาวเป็นครึ่งค่อนชั่วโมง ส่วนเขาเองเล่าก็กำลังอยู่ในภวังค์และอารมณ์ซึ่งตกตะกอนด้วยความเหนื่อยอ่อนระโหยและเศร้าโศกเนื่องจากความสูญเสียที่เพิ่งได้รับมาเมื่อสองวันก่อนยังมิได้จางหายหรือลดลงแม้แต่น้อย จึงอยากอยู่แบบเงียบๆ ไม่ต้องการพูดกับใคร ปล่อยให้ใจลอยล่องไปถึงเรื่องราวย้อนหลังในครั้งนั้น.....

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
มังกรดำ

เมื่อความมืดแห่งรัตติกาลปกคลุมไปทั่ว จนไม่อาจเห็นสิ่งใดได้นอกจากเงาทะมึนทึบ และลมกระโชกเย็นมากขึ้นจนรู้สึกเริ่มหนาว เขาเบี่ยงตัวกลับออกมาจากหน้าต่าง เอนหลังพิงพนักที่นั่งในท่ากึ่งนั่งกึ่งทอดตัวเหยียดขายาว แต่พอนึกได้ว่าตรงกันข้ามมีผู้อื่นนั่งอยู่จึงยิ้มให้อีกฝ่ายแบบกระดากเชิงขอโทษ พร้อมกับชักขากลับมานั่งให้สำรวมมากขึ้น

“ขอโทษครับ” เขาเอ่ยปาก

“ไม่เป็นไร เหยียดขาได้ นั่งมานานๆ หลายชั่วโมงอย่างนี้ไม่เมื่อยก็ไม่ใช่แล้ว” 

“ขอบคุณครับ”

แปลกที่ว่า ทั้งสองคนแม้จะเป็นผู้โดยสารซึ่งขึ้นรถไฟมาด้วยกันตั้งแต่สถานีหัวลำโพงตลอดตั้งแต่เช้ามืดจนป่านนี้ แต่มิได้ปริปากสนทนาอันใดกันมากนัก นอกจากกล่าวทักทายกันบ้างสองสามคำ ชายวัยกลางคนซึ่งนั่งอยู่เบื้องหน้า เมื่อขึ้นมาบนรถแล้วนอกจากหยิบหนังสือเล่มหนาขึ้นมาอ่าน ก็จะพิงหลังหลับตาเหมือนจะหลับจริงจังยาวเป็นครึ่งค่อนชั่วโมง ส่วนเขาเองเล่าก็กำลังอยู่ในภวังค์และอารมณ์ซึ่งตกตะกอนด้วยความเหนื่อยอ่อนระโหยและเศร้าโศกเนื่องจากความสูญเสียที่เพิ่งได้รับมาเมื่อสองวันก่อนยังมิได้จางหายหรือลดลงแม้แต่น้อย จึงอยากอยู่แบบเงียบๆ ไม่ต้องการพูดกับใคร ปล่อยให้ใจลอยล่องไปถึงเรื่องราวย้อนหลังในครั้งนั้น.....

“ลงสถานีไหนหรือครับ ?” ชายผู้นั้นเริ่มบทสนทนากลายๆ

“อืม…” เขาพึมพำในลำคอเบาๆ ด้วยตัวเองยังตัดสินใจไม่ได้ นึกไม่ออกว่ากำลังจะไปที่ไหน ตั๋วรถไฟนั้นซื้อเอาไว้สถานีสุดชายแดนปักษ์ใต้ แต่ที่นั่นไม่ใช่เป้าหมายที่ปลงใจไว้ ตลอดรายทางที่ผ่านมาแต่ละสถานีมีบางสถานีที่เขาคิดจะคว้าเป้ใบเดียวที่นำติดตัวมาลงจากขบวนรถ แต่แล้วก็ห้ามตัวเองไว้ ด้วยใจลึกข้างในบอกว่ายังไม่ไกลพอ ต้องไปให้ไกลกว่านี้ ..... ไปให้ไกลที่สุด ..... ไปให้ไกลจากความเจ็บปวด ....

ชายวัยกลางคนเอียงคอมองแบบสงสัยอยู่บ้าง เข้าใจเอาเองว่าคงพูดเบากระทั่งเสียงล้อบดรางรถไฟดังกลบจนเขาไม่ได้ยิน จึงเอ่ยถามซ้ำ “จะไปไหนครับ”

“ไม่รู้.....” เขาเผลอพึมพำออกมาเบาๆ คู่สนทนาหรี่ตามองอย่างสนเท่ห์แล้วก็เงียบไปด้วยรักษามารยาทที่ไม่น่าเซ้าซี้กับผู้ร่วมเดินทางแปลกหน้าซึ่งมิเคยรู้จัก

………………..

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
มังกรดำ

คุณหมอ (คนอื่นด้วยครับ)

อยากให้ชายหนุ่มคนนี้ ลงที่สถานีอะไรดีครับ ?

ช่วยหาโลเกชั่นให้หน่อย

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
มังกรดำ

เอาแบบว่า สถานีที่จะลงไปใช้ชีวิตต่อจากที่ผิดหวัง มีโลเกชั่นที่ชวนให้แต่งเรื่องต่อได้มากๆ น่ะครับ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
มังกรดำ

ถ้าเป็นสถานีที่ไม่ห่างจากกรุงเทพ มาก ก็จะต้องเปลี่ยนเวลาในตอนขึ้นขบวรถใหม่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
บีเว่อร์

พึ่งเห็นครับพี่มังกรดำ เด๋วพรุ่งนี้มาตอบ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
3 ส

ติดตามครับ

OK

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
Chow

บ้างเป็นกระท่อมปลายนาอยู่ตามลำพัง ใกล้กันนั้นคือลอมฟาง

ลอมฟาง....

คืออะไร.....

ต้องขออภัยเรียนถามท่านมังกรดำ...สักนิดนะขอรับ

เขียนได้ดีครับ...

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
619

ลอมฟางแบบนี้ครับ  เอามาอบไก่ได้ครับแต่อย่าทำใกล้กองฟางละสะเก็ตไฟไปถูกไหม้ทั้งกองเลยนะ

 

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
Chow

ลอม=กอง.....ใช่มั้ยครับท่านเดฟ....

.....21

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
อุลต้าแมว

1000 กม. คงต้องเลยชุมทางหาดใหญ่ ไปแถวๆโคกโพธิ์ ปัตตานี หรือไม่ก็ปลายทางชายแดนที่

สุไหง โกลก ละครับ...14

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
อุลต้าแมว

ภาพประกอบ..

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0